Tante is weer thuis

Wat een goed nieuws! Tante is weer thuis in haar eigen vertrouwde omgeving. Eigenlijk zou ze vanmorgen naar HD gebracht worden, maar er was geen ambulance beschikbaar, dus het werd 's middags, tussen 3 en 4 uur. Of er iemand van de familie mee kon vroeg het SFG, want tante was zo angstig. Dat ging helaas niet, want mijn zus moest de hele dag werken en ik de halve dag. Onze caravan moest worden ingepakt voor een korte vakantie en ik had heel veel te doen. Het voelde niet goed aan, maar het kon helaas niet anders: tante moest alleen.
Laat in de middag belde ik naar HD en ja hoor, tante was er weer. Ze hadden haar bed in de woonkamer gezet, zó lief vond ik dat en ze hadden haar lekker laten drinken, want tante was een beetje uitgedroogd. Ze had ook nauwelijks gegeten in het ziekenhuis, die stakker. Tante had bij binnenkomst de schilderijtjes in de woonkamer herkend vertelde een van de verzorgenden. Omdat tante altijd overal aan zit te plukken, deze keer aan haar dekbed, had ze tante 2 theedoeken gegeven en die was ze aan 't opvouwen. Ik zat te glimlachen aan de telefoon, ik was zó blij dat ze weer thuis was. Ik weet zeker dat ze tante er weer bovenop krijgen; er is in HD genoeg tijd en aandacht voor de bewoners, er is een fysiotherapeut, een ruimte om oefeningen te doen en de verpleeghuisarts is vaak aanwezig en kan tante goed begeleiden tijdens haar genezingsproces. Hoe anders is het in het ziekenhuis!
Nu maar hopen dat tante zoet in bed blijft liggen 's nachts, anders moet toch de bewegingsmelder weer in haar kamer worden geplaatst. Die was in overleg weggehaald, omdat hij steeds piepte als tante uit bed kwam en dat vond ze dan weer eng.
We gaan even relaxen op de camping, maar daarna ga ik snel bij tante kijken. Hopen dat ze goed eet en drinkt, want ze had wel een jasje uitgedaan met al die ellende. (Wat me daarnet te binnenschoot: gisteren riep tante in het ziekenhuis ineens: Ik heb geen geld bij me! Zomaar, tussen al het onverstaanbare gepraat, komt dat dan naar boven)