op zaterdag naar tante

Vanwege de komst van een nieuw huisgenootje genaamd Carmen, kon ik niet op donderdag naar tante. Zo'n klein pupje kan nog niet alleen blijven, dus ik besloot dan maar op zaterdag te gaan, zodat mijn man op het hondje kon passen.
Het was een prachtige herfstdag, een prima dag om een wandeling in het park te maken met tante.Kon ze meteen haar mooie nieuwe jas uitproberen.Lichtelijk vermoeid door het vroege opstaan om het hondje uit te laten spoorde ik naar Rotterdam.Een lekkere dubbele espresso zou de slaap wel verjagen.In de woonkamer van Coolhaven Kajuit heerste een gezellige sfeer. Er stond meezing muziek aan en de zon scheen vrolijk naar binnen Drie dames zaten aan tafel, waaronder tante.Ik vond dat ze er niet zo goed uit zag en ze had een vlek op haar trui.Ik pleegde even overleg met Kitty, die tante aankleedde om naar buiten te gaan.Toen ze in de rolstoel zat, ging ik voor haar staan en zei: Goedemorgen, gaat u mee lekker naar buiten? Tante raakte hierdoor totaal in verwarring, wilde uit haar stoel en haar jas weer uit, omdat ze niet snapte, dat ík met haar ging wandelen.Na veel 5en en 6en liepen we naar de lift, maar de rolstoel wilde niet verder, het voorwieltje blokkeerde.Weer terug, andere stoel, het zweet stond alweer op m'n rug. Want tante is wel heel bereidwillig, maar ze snapt niet als je zegt: ga maar staan, ga maar zitten, doe u voeten op de steuntjes etc Ze houdt zich overal aan vast en haar benen en armen houdt ze helemaal stijf, terwijl ze allerlei dingen zegt die niemand begrijpt.Tante is behoorlijk sterk, net als mijn oma trouwens.Kitty en haar collega waren heel geduldig en uiteindelijk belandden we in het park, het was heel mooi en tante genoot van de herfstkleuren, de blauwe lucht en de honden die we tegenkwamen.Als altijd knapte tante buiten weer wat op en begon steeds begrijpelijker te praten.Doordat ik haar elke week zie, snap ik beter wat ze bedoelt en kan daar dan op inhaken. Daardoor ontspant ze, dat merk je. Ze lacht meer en geniet echt.Ons uitstapje eindigde in het restaurant, waar ik op hete kolen zat, omdat ik bang was mijn trein te missen. En die miste ik dus ook.Ik was precies 1 minuut te laat.

nieuwe kleren

Nog wat bibberig op de benen na een fikse voedselinfectie die mijn man en mij trof in het weekend, ging ik met mijn zus nieuwe winterkleding kopen voor tante. We hadden in de Hema afgesproken, waar we eerst een kopje koffie dronken. Mij smaakte het nog niet zo. Ik had een lijstje gemaakt, zodat we geen artikelen zouden vergeten. Er stond heel wat op, alles wat tante had was oud en versleten. Ze had zelf al heel lang niet meer gewinkeld, dus er was heel wat nodig. Door het raam van de Hema keek je Peek en Cloppenburg in en dat zag er aantrekkelijk uit.We werden geholpen door een heel aardig meisje, die ons wees waar we naar zochten: bloesjes, vestjes, hooggesloten truitjes, lange broeken en huisjasjes.Na wat heen en weer lopen, waarbij het zweet me uitbrak, waren we aardig op weg met de kleding. Nog even CenA in voor een jas-mijn vader noemde dat vroeger altijd Cor en Arie, zo heetten zijn broer en hij- en daar slaagden we ook al prima mee. Handschoenen, een lekkere wikkelshawl en rap naar la Place voor de lunch.O, wat smaakte die tomatensoep eigenaardig. De bananensmoothie echter ging prima naar binnen en verder gingen we weer, want we moesten nog pantoffels en schoenen.Bij van Haren slaagden we met een paar hooggesloten pantoffel booties, met een vachtje er in. Met de schoenen wilde het niet lukken, dus dat moest maar een andere keer. Versleten sjokte ik naar de metro en haalde nog net m'n trein.
Vanmorgen ging ik de kleding  brengen, ik had alles in m'n boodschappentrolley gepropt, alleen één pantoffel moest in de rugzak, die paste er niet meer in.Samen met Kitty zocht ik de kleding uit en zij bracht de nieuwe kleren weg om ze te laten merken voor de wasserij(die heet Edelweiss..)Tante kreeg haar nieuwe pantoffels aan en daar was ze zéér mee in haar nopjes.Ik nam haar mee naar het restaurant, omdat het te hard waaide om te gaan wandelen.Toevallig was er een muzikaal intermezzo en tante zat lekker mee te zingen en met haar armen mee te bewegen.Echt gezellig vond ze het.We zitten altijd aan een tafeltje vlakbij Boeddha, die tante heel mooi vindt en ook altijd meteen ziet.Met een trolley vol oude kleding en schoenen vertrok ik weer. Dag schat, riep een van de bewoners me na. Lief!

da BOM

HD=Hanny Dekhuijzen
Op donderdag 3 oktober was er een voorlichtingsavond in HD over de BreinOmgevingsMethodiek, afgekort: de BOM. Ik kwam net iets te laat binnen hijgen, maar kreeg toch een lekker kopje koffie . De avond werd gehouden in het museum van HD, een sfeervolle ruimte, met allerlei voorwerpen uit de 50er en 60er jaren. De introductie werd verzorgd door de manager, die een kort praatje hield en toen het woord gaf aan Marga van Oort die ons rondleidde in "de Wondere Wereld van Dementie". Het was een heel interessante voordracht, die de aandacht goed vasthield.Alles wat er ter sprake kwam werd ook nog eens schematisch op een scherm afgebeeld; heel goed te volgen dus.Na de pauze was er gelegenheid om vragen te stellen en ja daar had je het al: de aanwezigen gingen over hun familieleden praten. Begrijpelijk, maar daar kwam ik niet voor.Om half tien ging ik mijn jas eens aandoen en toen was het zo afgelopen. Ik heb iets geleerd over hoe de hersens (of wat er van over is) van Alzheimerpatiënten werken, wat ze allemaal kwijtraken en hoe je het beste met ze kunt omgaan.Het personeel van HD krijgt hier ook een training in en er wordt veel geobserveerd.Prima allemaal.

Met de opgedane kennis ging ik vandaag op bezoek bij tante. Het was een prachtige herfstdag en mijn plan was koffie en dan een fikse wandeling.Zoals ik geleerd had stormde ik niet meteen naar binnen, maar nam de zijdeur en legde mijn jas en tas in tante's kamer.Ik begroette de bewoners en daarna tante, die met haar rug naar me toe zat.Niet achter de mensen gaan staan praten, adviseerde de BOM. Dus ik ging naast haar staan en gaf haar een knuffel.
Tante maakte tijdens het koffiedrinken met oog- en hoofdgebaren duidelijk dat ze zich aan een mede- bewoner zat te ergeren en zei wel 5 keer "ga je mee?"

Het was zelfs warm buiten en toen we een andere route namen dan anders, kwamen we in een schitterend deel van het park terecht. We genoten allebei met volle teugen.Tegen 12en bracht ik tante weer naar boven, waar ik haar met de hulp van een medebewoner uit de rolstoel hees en aan tafel parkeerde.Deze mevrouw is nog heel goed en adviseerde me, om pantoffels voor tante te kopen, liefst met anti-slipzool. "Want ze trekt constant haar schoenen uit en als ze op haar kousen loopt, kan ze vallen" sprak ze praktisch. "De vloer is hier glad hè". Soms begrijp je niet dat iemand die nog zo verstandig overkomt toch is opgenomen.Ondanks een onzachte aanvaring met een poortje dat maar voor de helft openging op Rotterdam cs haalde ik m'n trein.Volgende week kleren en schoenen voor tante kopen! En ik zie nu op de foto dat ze hoognodig naar de kapper moet.

administratieve rompslomp

Uit de berichten op de website van Hanny Dekhuijzen maak ik op dat het goed gaat met tante. Van de week heeft ze cavia's en konijnen verzorgd, ze doet wel constant haar schoenen uit, maar dat lijkt geen probleem te zijn en verder eet en drinkt ze goed. Het voelt raar aan om vandaag niet naar haar toe te gaan, maar er is vanavond een bijeenkomst in het huis over de Brein Omgevings Methodiek en daar ben ik heel benieuwd naar.Volgende week is er weer een bijeenkomst,waar de familie beslist bij "moest" zijn en dan is er binnenkort nog een etentje bij van der Valk en een zondagmorgenconcert. Ze doen van Humanitas van alles om de familie scherp te houden en de bewoners een fijne tijd te bezorgen.
Vorige week lag de beschikking van de Rechtbank in de bus, ik ben nu officieel mentor en bewindvoerder van tante.Er zat een stapel paperassen bij om te lezen en in te vullen; er moet elk jaar een financieel verslagje naar de Rechtbank en ik moet kopieën bijsluiten van bankafschriften van vlak vóór en vlak ná de beschikking. Ze willen wel even controleren of je de rekening niet helemaal leeghaalt. Er zaten allerlei instructie bij en tips, het is heel wat allemaal.
Maandag de bank gebeld, zodat zij ook weten hoe en wat. Moest ik weer aan de slag met een formulier en kopieën van de beschikking en van m'n identiteitsbewijs, om te voorkomen dat de rekening en de pasjes geblokkeerd werden.En dan alles graag inscannen en emailen mevrouw.
Dinsdag maar weer naar de Action om een mapje te kopen voor de rekeningen en uitgaven van tante.Ondertussen is het een echte administratie geworden.Dan zijn er nog de lopende betalingen aan het CAK om af te handelen en te checken of alles wel klopt en er zijn nog akkefietjes van het oude huis met de KPN en de Eneco.
Zaterdag ga ik maar een kopje thee drinken bij tante, even bijpraten op haar manier en naar buiten als het droog is.