Tante ligt in bed

Dat was schrikken toen ik de woonkamer van Hanny Dekhuijzen binnenliep: wat zag tante er uitgeput uit! Ze zat voorovergebogen aan de tafel, frunnikte met het tafelkleed en keek mij met holle ogen aan. Ik gaf haar een dikke knuffel en ging even naast haar zitten. Ze kon haar ogen haast niet openhouden en kon ook nauwelijks overeind blijven. Ik keek om naar Kitty, die hard aan het werk was achter de computer. Een van de bewoners vond dat ik een mooi kleurig shirt aanhad en vroeg of de tas er ook bij hoorde. Ik zei "nee, de tas hoort bij de schoenen, kijk maar" en hield de bruine tas naast mijn bruine schoenen.
Kitty leek even een gaatje te hebben en ik vroeg of tante misschien naar bed wilde, zo moe zag ze er uit ."Ja", zei ze, "na het ontbijt stort ze weer helemaal in, maar of het lukt haar te laten opstaan is een tweede". Inderdaad was het een hels karwei om tante uit de stoel in het bed te krijgen, dat inmiddels in de woonkamer was gerold.Ze wilde gewoon niet op haar benen gaan staan en riep met grote angstogen :"ooo, oo, neee, nee". Uiteindelijk werd de stoel met achterlaten van een vies zwart sleepspoor naar het bed getrokken en tante werd aan haar pak op het bed getild. Daar lag ze, ik stopte haar in en trok een stoel bij om naast haar te gaan zitten. Ik probeerde haar gerust te stellen en antwoordde op haar vraag hoe het nou toch allemaal kwam: "U bent gevallen en toen moest u naar het ziekenhuis". "Ach nee toch, kindje" zei tante vol medeleven. Weer dacht ze dat ik het over mezelf had. Ik bleef nog een kwartiertje zitten en praatte even met Kitty over tante's gezondheid. Lichamelijk is ze goed, maar ze is achteruit gegaan door wat er is gebeurd, was de strekking van het verhaal. Of tante ooit weer durfde op te staan of zelfstandig te lopen vroegen wij ons allebei af. Wat jammer dat tante zó is achteruit gegaan, het ging net zo lekker. Een van de bewoners vertelde dat tante veel huilde en steeds maar zei "ik ga weg". Zeker nog de schrik van het ziekenhuis..
Bedrukt verliet ik Hanny Dekhuijzen en haalde, ondanks de nieuwe schoenen, de trein.