Verdriet

 Toen ik de woonkamer in HD binnenliep vanmorgen, trof me de houding van tante. Ze zat afgewend van de rest van de aanwezigen, haar hand onder haar hoofd en ze keek heel verdrietig. Wat kreeg ze toch een oud koppie! Hallo tante, riep ik vrolijk en gaf haar een knuffel. Ja hallo zeg, wat leuk, zei ze vriendelijk en ze klaarde zienderogen op. Ik pakte een kopje koffie, legde  m'n jas weg en ging gezellig naast haar zitten. Ik heb een nieuwe trui voor u meegebracht zei ik, terwijl ik de cognac-kleurige trui tevoorschijn haalde.O fijn, antwoordde ze onzeker, ze wist niet voor wie die trui nou bestemd was. Irma legde de trui opzij, omdat hij nog gemerkt moest worden. Alle kleding van tante gaat met de wasserij mee, ze maakt altijd heel veel vuil.

 Ria kwam binnengelopen en begon tegen de zoon van het echtpaar van S. een verhaal, waar ik uit opmaakte, dat haar kleinzoon was geboren. En? vroeg ik, is het een mooi babietje? Gelijk pakte Ria haar telefoon en liet me de foto's zien. Inderdaad een prachtig jongetje. Tante keek even mee en barstte toen in luidkeels gesnik uit. Ik heb ze niet en ik kan ze nooit meer krijgen, riep ze met verstikte stem. Ach die arme schat, ik ging haar troosten en legde even aan Ria uit, dat tante en oom geen kinderen konden krijgen vroeger. Ria deed gauw haar telefoon weg en ik begon ergens anders over.
Maar tante stond ineens op, liep-best wel snel- naar de tafel en begon omstandig van alles en nog wat te vertellen tegen dhr van S. junior, die het geduldig allemaal aanhoorde. Ik ging er even bij zitten en toen begon tante weer te huilen, omdat ze er ineens van overtuigd was, dat haar zus dood was.

Snel haalde ik de ansichtkaart die mijn moeder had gestuurd en liet hem zien. Kijk tante, hier staat het: liefs van je zus. Dus ze is er nog? snikte tante nog na.Tuurlijk, zei ik listig en liet haar een foto van haarzelf zien op m'n telefoon.Mijn tante en m'n moeder lijken sprekend op elkaar, het is een ééneiige tweeling..Is dat ze echt? snikte tante. Ja, zei ik gemeen, dat is Bep. O, gelukkig zuchtte ze, voor even gerustgesteld. We maakten samen nog een wandeling door de gang-niet te ver dat wilde tante niet- en daarna schonk ik wat te drinken in voor tante en vertrok op tijd om de Sprinter van 11.55 uur te halen.

Herfst

Na een lange warme zomer, die tot in oktober duurde, was het vandaag toch herfst geworden. Ik had voor tante een grote bak schattige herfstchocolaatjes gekocht, met paddenstoelen, eikels en herfstblaadjes.Het was lekker rustig in HD.  Bij de receptie bleef ik even staan om een foto te maken(ik hoor er niet bij hoor, riep de mevrouw achter de balie) en liep toen door naar het museum.Ik was er weleens met tante geweest, we konden volgende keer wel even binnen piepen. Misschien herkende ze iets van vroeger, toen ze nog bij haar moeder thuis woonde. Ik maakte ook een foto van de goudkleurige Boeddha, die tante altijd zo mooi vond en stapte toen in de lift.

Soms schrik ik een beetje van tante als ik binnenkom, dan ziet ze er zó oud uit.
Ze zat deze keer niet te praten, maar toen ik met de chocolaatjes aan kwam zetten, stak ze gelijk van wal. Met een lekker kopje koffie ging ik bij haar zitten en luisterde aandachtig naar haar verhalen.Af en toe snapte ik waar ze  het over had gelukkig.
Ineens was er rumoer op de gang, er werd hard geschreeuwd en daar kwam een delegatie dames binnenstomen, de leidster voorop, gewapend met handtas, die ze achter haar rug met twee handen vast hield. Met haar mee liepen twee dames, haar volgelingen leek het wel. De voorste dame zette een harde stem op en schreeuwde tegen mevrouw H., die zich geen oor aan liet naaien en boos sprak: laat ze ze op d'r sodemieter geven! Kitty leidde de dames naar hun eigen huiskamer en de rust keerde terug. Tante was een beetje bleek om de neus geworden van het verbale geweld, maar Irma kwam met een reddend glaasje limonade.
 Het echtpaar dat ook op tante's afdeling woont was naar de kapper. Tante is zeer gecharmeerd van meneer, die altijd leuk tegen haar doet. Ik overlegde even met Kitty over nieuwe kleding voor tante. Truien met een hoge kraag en een makkelijke broek, daar was behoefte aan. Ik nam me voor thuis direct achter de computer te gaan zitten en te kijken of ik iets kon vinden. Op m'n dooie gemak reisde ik weer terug. In de metro liep een zwerver rond die aan iedereen vroeg: heeft u nog drankjebroodjeslaapplaats.(slaapplaats??) Hij raffelde het een beetje af, want er moest een meisje geholpen worden die in de verkeerde metro was gestapt.Daarna kwam hij weer bij mij: drankjebroodjeslaapplaats. Ik zei:  je bent net bij mij geweest joh. O ja, lachte hij en gaf mij een Metro waar een artikel in stond over pinnen. (ik had gezegd dat niemand toch meer geld bij zich heeft)
Soms zijn zwervers best aardig, deze stonk in ieder geval niet.