opname? nou nee!

Twee maanden geleden probeerden mijn zus en ik om tante op te laten nemen in een verpleeghuis.
Er was een 3-persoonskamer vrij, waar ze direct in kon.Na veel telefoontjes naar huisarts, CIZ, verpleeghuis, familieleden en zorginstelling zou er een meneer komen om de BOPZ vraag te stellen. Dat betekent, dat iemand van het CIZ bij de patiënt aan huis komt en vraagt of hij/zij opgenomen wil worden in een verpleeghuis op de gesloten afdeling.
Mijn zus zou er bij zijn; ik moest werken.Eigenlijk dacht ik, dat het makkelijk zou zijn. Maar het tegendeel was waar. Er verscheen een zeer vriendelijke meneer bij mijn tante aan de deur, die omzichting dé vraag stelde. Mijn tante rook meteen onraad en gilde" NEE NEE NEE!Dit is van mij, ik heb alles gekocht, ik blijf hier". Na 5 keer opnieuw te hebben geprobeerd besloten mijn zus en de meneer van de CIZ dat het wel welletjes was: het ging niet door.
"Snertvent" riep mijn tante hem nog na...Om er zeker van te zijn dat hij weg was, holde ze naar de deur en viel dwars door de kamer. Toestand!
Nu gaan we het toch binnen afzienbare tijd nog eens proberen, hopen dat ze dan wel ja zegt....

aankleden

Ik trof tante vanmorgen halfbloot aan in de slaapkamer, wanhopig worstelend met een blousje dat binnenstebuiten-achterstevoren-ondersteboven zat.Hemdje gepakt, truitje gepakt, tante aangekleed.
Meegenomen naar de woonkamer, waar bleek dat tante ook geen onderbroekje aanhad. Dat geregeld en toen koffie en een sapje.
Even rust in de tent.
Tante ging het eerste halfuur veel heen en weer drentelen, klaagde over haar oor(?) en ging van alles lopen zoeken.Ik pakte een fotoalbum uit de kast en we hebben heerlijk foto's van haar trouwen gekeken.Heb jij ook nog zo'n man, vroeg ze..

Daarna was het wachten op de warme maaltijd, tante dekte alvast de tafel, ook voor mij met 2 pannenlappen.
Ik dweilde de badkamer maar weer eens en ruimde wat op in de kast, zette de cd's netjes neer en daar waren de dames met het eten.Tante kreeg een bord warm eten en ik at 2 boterhammetjes. Het leek haar weinig, want ze bood me steeds hapjes van haar bord aan. (nou...néé)
Haar blauwe oog is al aardig genezen, maar nu heeft ze weer een grote blauwe plek op haar hand.Wat ze toch allemaal uitspookt als er niemand is?

de pedicure

Gisteren kwam de pedicure om de voeten van tante onder handen te nemen.
Dat zorgde voor verwarring, waardoor tante een hoop onzin zinnen achterelkaar produceerde.
Ze vroeg aan mij: Is dat jouw dochter?Ik heb dat meissie nog nooit gezien,wat komt ze ineens doen?
Ondertussen probeerde ik, klimmend over de apparaten van de pedicure, de boodschappen uit te pakken, de aardbeien te wassen en een van de verzorgenden te woord te staan.De pedicure adviseerde om tante andere slippers te laten dragen, omdat deze likdoorns en eelt veroorzaakten.
Ik haalde de 4 paar slippers uit de kast die tante écht niet aan wilde.We kozen één paar uit, dat tante resoluut onder de tafel schoof: nee, die wil ik niet, ik wil míjn slippers.Na veel 5en en 6en haalde ik de oude slippers maar weer te voorschijn, die ze dankbaar aantrok.

Toen de rust was weergekeerd, gingen we aardbeien eten, maar tante vond ze "koud". Dat kan ook zuur betekenen, trouwens..Ik verorberde een half pond aardbeien. Ik zette een cd van André van Duin op en ging de badkamer dweilen, die stonk naar de urine.Mijn tante woont "zelfstandig", omdat ze niet opgenomen wil worden, maar ze weet niet meer hoe de wc werkt.We proberen incontinentie broekjes, maar die trekt ze soms uit en de verzorgenden komen ze óveral tegen.

Ik bakte voor mijn tante drie-in-de-pan, die ze lekker vond, deed de afwas en praatte nog wat na over de mensen die beneden liepen (kinderen volgens tante) en vertrok na een dikke knuffel weer huiswaarts.Benieuwd wat we de volgende keer weer aantreffen...