De vakantie

Wat is tante toch een geluksvogel dat ze in HD op Coolhaven Kajuit is terecht gekomen. Dat dacht ik vanmorgen toen ik weer in de metro naar huis zat.
Omdat ik heel benieuwd was naar de vakantieverhalen van tante, was ik vroeg naar HD afgereisd. Het restaurant was gelukkig al open, want ik had geen lekkers voor tante gekocht. Er was keus genoeg: cake, chocoladerepen en zachte vruchtensnoepjes, allemaal dingen waar tante dol op is.
In de woonkamer kreeg ik gelijk een lekker bakje koffie van Irma en algauw kwam Ria aangelopen met foto's en verhalen. Tante at ondertussen de cake met smaak op, net als mevr H., die ook een echte snoeperd is.
De vakantie was helemaal goed verlopen, het was mooi weer, ze waren naar het Loo geweest en dierenpark Rhenen, er was veel gewandeld en de bewoners hadden genoten. Ze waren zelfs een beetje bruin geworden. Toen ik van Ria hoorde, dat alleen een handjevol bewoners van Coolhaven op vakantie was geweest, viel ik bijna om van verbazing. Ik had gedacht dat er wel meer afdelingen weg waren gegaan; zelfs dacht ik, dat het een activiteit van HD was. Maar nee, het initiatief kwam van het personeel zelf.

Ze hadden een busje gehuurd en huisjes op het bungalowpark en met 5 verzorgenden en 6 bewoners waren ze op pad gegaan.Respect hiervoor!!          
     Ik vond het heel fijn dat tante mee kon, het lijkt me prima dat dementerenden eens iets anders meemaken dan hun gewone dagelijkse dingen. Tante had een ijsbeertje gekregen en al de tijd dat ik met Ria zat te praten, praatte ze tegen het beertje, echt vertederend. Ineens stond ze echter op, deed een paar stappen en begon benauwd en angstig te kijken. Ze moet naar de wc, zei Irma. En inderdaad, toen ze gearmd met Ria terugkwam, keek ze weer gewoon. Wat fijn dat ze haar zo goed kennen.
Het werd ondertussen al laat en ik haalde m'n jas op uit tantes kamer, die er gelukkig schoon uitzag. Na een dikke knuffel ging ik weer huiswaarts met een goed gevoel over de woonkamer Kajuit op afdeling Coolhaven!


 met dank aan Ria voor de foto's

tante gaat weg en smeedt een complot

Het was een frisse voorjaarsmorgen, weer voor een donsjack. De zon scheen lekker, maar de temperatuur was laag. Te koud om met tante te gaan wandelen. Toen ik de woonkamer binnenkwam, stond tante uitgebreid te praten met de enige mannelijke bewoner. Kijk eens Fem, je nicht is er, wees hij. Tante keek om en zei: o, hoe heet die dan? Ariane, riep ik over de afdeling. Ik legde mijn jas op tante's bed en ging koffie en limonade inschenken, met een dikke mergpijp erbij. Ria kwam  er ook even bij zitten. Wanneer gaat tante op vakantie? vroeg ik onnozel. Joh, morgen,zei Ria, ik dacht dat je gedag kwam zeggen! Oeps, de brief goed opgeborgen en nooit meer gelezen. Wat een mazzel dat ik er vandaag was. De reis ging naar Beekbergen, huisjespark Heideheuvel. Ria had er echt zin in en het zou ook nog mooi weer worden. Ik ben wel erg benieuwd hoe tante het zal hebben daar. Er was al wel met de bewoners gesproken over de vakantie, dat merkte ik ineens aan tante. Ze riep mevrouw H.: psst, psst. Weet je wat ik ga doen? Geld opnemen, grapte mevrouw H. Ik ga weg, zei tante op plechtige toon. Maar ssst, niet over praten. Mevrouw H. begreep er niet alles van, maar ze fluisterden nog even door samen.

Na nog wat babbelen en een kopje koffie ging ik mijn jas pakken. Terug in de woonkamer was tante in tranen. Ik ging gauw naast haar zitten en pakte haar hand. Ik ga weg, snikte ze. Maar u komt weer terug hoor, u gaat op vakantie, troostte ik. Ssstt zei ze weer, niet over praten. Ik zag wel in dat het geen zin had om uit te leggen, en de zoon van mevrouw H. adviseerde me om stilletjes weg te gaan. Maar omdat tante nog even een dikke knuffel moest krijgen en er nog gezwaaid moest worden, lukte dat stilletjes deze keer niet. Nu wachten op de foto appjes die ik Ria had gevraagd.
Spannend hoor!

Ik heb toestemming van de zoon van mevr. H. om te foto's te publiceren.

Haas!

Het was tweede paasdag toen ik naar tante reed. In mijn rugzak een chocolade haas, paasschuimpjes en stroopwafels. Tante zat te knikkebollen toen ik de huiskamer binnenliep. In de gang had ik mevrouw H. al begroet, die mij sterkte wenste omdat ik zulke koude handen had. Ik gaf tante een dikke kus en overhandigde haar de haas. Ha, lekker, riep ze uit. Dat verbaasde mij, want de haas zat in zilverpapier en hoe wist ze nou dat er chocola in zat? Algauw ging ze lekker aan de haas knabbelen. Leuk, zei Irma, is ze net schoon, zit ze zo weer onder de vlekken. Ik moest lachen, want het was wel waar. Tante had een prachtig pakje aan en ze zat enorm te knoeien.

Onder het eten vertelde tante van alles over de chocoladehaas. Ik dronk rustig m'n koffie op en praatte even bij met Ria en de dochter van mevrouw v.d.V. Mevrouw v.d.V. zat mij steeds glimlachend aan te kijken en toen ze langsliep(ze loopt best wel veel heen en weer) kreeg ik een paar schouderklopjes. Zij is echt heel lief. Ria had het heel druk gehad 's morgens, want ze was alleen met Irma om de bewoners te wassen en aan te kleden. Ik vind dat niet kloppen, dat er zo weinig personeel is. Volgende keer eens aan het afdelingshoofd vragen hoe dat zit.

Omdat ik had gelezen dat de kledingkast van tante was opgeruimd, wandelde ik naar haar kamer om eens te kijken. Ria had speciaal gestoft vanmorgen, vertelde ze lachend. Er was een extra stang gemaakt voor de vestjes en truien; het zag er keurig uit. Ik nam een vestje mee dat tante niet wil dragen vanwege de drukke kleuren, maar tot mijn teleurstelling kan ik het ook niet dragen, want het opstrijketiket zit aan de buitenkant!
Na een keer de gang heen en weer te zijn gewandeld met tante, was er alweer een uur voorbij. Ik kletste nog even met Irma en trok m'n jas aan. Tante was aan de rest van de haas begonnen, die lust straks geen eten ben ik bang.


( Ik heb van de dochter van mevrouw toestemming gekregen de foto op dit blog te zetten.)