Op dinsdag 21 mei vertrok ik naar het huis van mijn tante om de rest van haar spullen in te pakken, te wassen en puin te ruimen.Het was bijzonder slecht weer en de flat zag er donker en onbewoonbaar uit. Het rook er verschrikkelijk vies, dus ik zette alles tegen elkaar open en draaide de verwarming flink hoog om de boel sneller te laten drogen.
's Morgens had ik nog even met de verzorging gebeld; tante had lekker geslapen en goed gegeten, gelukkig!
Van de huismeester mocht ik een waterstofzuiger gebruiken, een zwaar karweitje, dat wel enigszins hielp. De keukenkastjes waren ook van binnen nat geworden, dus er was nog flink veel te doen.
Was in de droger, tapijt terugslaan, ondertapijt terugslaan, tante's achtergebleven kleding in 2 koffers, rollator, knuffels, alles wat ik belangrijk voor haar vond pakte ik in.
Een taxi bracht me weer in Charlois.Toen ik op de afdeling kwam, zag ik tante achter een rollator door de woonkamer lopen en gezellig doen met de andere bewoners. Dat viel mee!
Stiekem liep ik naar haar kamer om haar spullen uit te pakken, terwijl ondertussen de één na de andere mevrouw de kamer inkwam om zich voor te stellen en uit te leggen hoe het er bij Humanitas aan toeging.
Tante's gezicht klaarde op toen ze me zag: Ha! Daar is m'n meisje, riep ze.
Maar na een poosje ging het een beetje mis, ze wilde naar huis. Ik ook eigenlijk, dus ik liet haar door een verzorgende afleiden en glipte de deur uit.Toch opgelucht dat ze zó goed verzorgd werd reisde ik met metro en trein weer naar huis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten