Gisteren heel veel gebeld, met de huisarts, de assistente van de huisarts, de verzorging, met m'n andere familieleden: we zijn er allemaal van overtuigd dat m'n tante niet meer thuis kan blijven wonen. Maar hoe nu verder? Vrijwillig verhuizen gaat zeker niet lukken.De huisarts sprak over een ibs, een in bewaring stelling. dan wordt iemand onvrijwillig in een verpleeghuis geplaatst op de gesloten afdeling.Dan moet er een gegronde reden zijn en die betreft het gevaarsaspect: is deze persoon een gevaar voor zichzelf of voor haar omgeving?
Mijn tante kan binnenkort een gevaar worden voor zichzelf, maar wanneer? Het enige wat ik wil, is dat er 24 uur per dag toezicht op haar wordt gehouden. Dat ze 's nachts niet alleen is, dat er voor haar wordt gezorgd, dag en nacht.
Vandaag was het heel gezellig, we hebben gepraat en samen gegeten en nog gelachen ook. De nieuwe verzorgende(m) valt heel erg in de smaak bij tante en bij mij ook trouwens.Hij heeft echt hart voor het werk, maar hij is nog niet klaar met de opleiding. Dit is voor 8 maanden, een stage dus...
Het regende de hele dag en ik moest rennen om de trein te halen, die op het aller achterste perron stond.Van mij mag de zon eens gaan schijnen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten