eten met tante

Na een weekje in de Ardennen was ik gisteren weer bij m'n tante.Ze was blij verrast me weer te zien en vroeg wat ik kwam doen.
Koffiedrinken toch? zei ik. Voor tante had ik lekkere pakjes chocomel meegenomen en een doos chocolaatjes.Ik moest op het bed komen zitten, naast haar en ze vertelde op haar manier dat ze door de blaadjes aan de bomen niet goed meer naar buiten kon kijken.
Stiekem keek ik naar de bruine plek in het tapijt, waar tante vorige week een vies ongelukje had gehad. Er stond een krukje op.
Na wat huishoudelijk werk ging ik broodjes knakworst maken, tante had geen idee hoe je zoiets nu moest opeten, dus ik deed het voor.Toch ging ze met een vies gezicht alleen het broodje opeten en daarna de worst(dat is wél lekker zei ze) Van de banaan als toetje begon ze de schil op te eten, hè bah riep ze, dat vond ik altijd zo lekker! Ik gaf haar de banaan in haar hand en bracht hem naar haar mond, o ja, toen wist ze het weer.
Ik was erg bezorgd over de achteruitgang van tante en besloot er de volgende dag maar weer eens een telefoontje naar de huisarts aan te wagen. In de tram las ik de verslagen van de afgelopen week en toen nam mijn bezorgdheid alleen maar toe.
Morgen maar eens flink bellen...Dit gaat zo niet langer!