tante gaat op vakantie

Na een vertraagde, rare reis - er werd omgeroepen dat diverse treinen niet reden in verband met koperdiefstal en dat een trein niet reed vanwege "gladde sporen" - kwam ik aan in een zonovergoten Rotterdam-zuid. De bewoners zaten net aan de koffie en ik kreeg van Irma ook een bakje. Ik ging rond met de mini Dikmans die ik had meegenomen en die iedereen erg lekker vond. Tante keek mij onderzoekend aan toen ik binnenkwam en uit wat ze zei, maakte ik op dat ze mij herkende! En dat we op elkaar leken... Ach, wat was tante goed vandaag! Ze had wel veel geslapen zei Ria, na het ontbijt wilde ze weer naar bed. Misschien dat ze daardoor zo helder was?
Ik hoorde haar tijdens haar gebabbel ineens "mijn zus Bep" zeggen. Ik was verbaasd en blij, dat zei ze toch maar even. Even later dacht ik zelfs dat ze mij bij m'n naam noemde, maar dat kan ook wishful thinking geweest zijn.
Ria kwam bij me zitten en maakte me er op attent, dat ik wel toestemming moest vragen als ik foto's van medewerkers of bewoners op m'n blog zette. Ik dacht dat ik dat kwa medewerkers wel had gedaan en de bewoners komen er per ongeluk weleens op. Ik zei dat ik er op zou letten.
Toen verbaasde ze me met de vraag of tante mee mocht op vakantie. Ik begon te aarzelen en vroeg me af of dat wel leuk was voor tante.  Alle bekenden gaan mee, zei Ria, dus geen vreemde gezichten en de verzorging is één op één. Naar Brabant ging de reis en het was in april. Nou, als jullie het zien zitten ben ik akkoord, sprak ik enthousiast.
Tante op vakantie, wow, dat is lang geleden!!
Tante had de hele tijd dat ik met Ria praatte, gewoon doorgerateld, maar nu nam ik even tijd om naar haar te luisteren. Volgens mij wist ze ineens weer dat ik nog een broer en een zus had. Die heb zó lang niet gezien, zei tante sip. Ria en ik kleedden tante samen warm aan, de rolstoel werd voorgereden en daar gingen we naar buiten. In de lift zwaaide tante uitgebreid naar "mammie" in de spiegel; ach, die is toch zó lief riep ze lachend uit.
Tante genoot van de wandeling en de bomen, hondjes en kindjes die we tegenkwamen. Ze praatte de hele weg onafgebroken. Ik vond het wel gezellig, maar ik bracht haar tegen elven weer terug, want ik wilde de sprinter van 11.55 halen. Nadat ik alle bewoners en verzorgenden had gedag gezegd en naar tante had gezwaaid liep ik naar de bus.De metro kwam vlot, maar ik had op CS nog maar 2 minuten  om de sprinter te halen. Na een voor mij bijna fatale sprint zeeg ik hoestend en hijgend neer in de trein, die meteen vertrok. Kan toch wel merken dat ik ook een jaartje ouder word ;)