Het blijft toch moeilijk om de andere bewoners niet op de foto te krijgen. Ik hoop dat de familie van Carola mij niet kwalijk neemt dat zij er wéér op staat.
Ik had alweer een nieuwe trui voor tante gekocht, groen met pareltjes en gewapend met een pak roze koeken, de trui en een spannend boek reisde ik door de eerste winterkou naar HD. In de woonkamer was het snoeiheet, het verbaasde mij niks dat tante regelmatig in slaap viel. Ik gaf tante - die middenin een lange monoloog was verwikkeld- een kus en meteen keek ze om: aaa, fijn, dank je wel, zei ze.Ik ging voor mezelf en mevrouw H. koffie inschenken, tante likte net de laatste suiker uit haar kopje en Carola schudde nee. Die kregen van mij een glaasje sap. Alleen tante en mevrouw H. namen een roze koek aan, voor tante in stukjes. Ach wat heerlijk zuster, zei mevrouw H. dankbaar. Is die echt voor mij? Zij is een echte lekkerbek en smult altijd van de koekjes en snoepjes die ik meeneem.
Het echtpaar was allebei ziek geweest en zat voor het eerst weer in de woonkamer. Je tante zal wel groos zijn met die trui, daar houdt ze van, van die parels, zei meneer. Kijk eens Fem, wat een mooie trui je nicht heeft meegebracht? Jaa, zei tante, mooi en zo warm. Nou dat was daar echt niet nodig, volgens mij was het 23 graden in de woonkamer.
Tante ging omstandig een verhaal tegen me vertellen, waarin ze beschreef hoe mammie vroeger toch altijd zus en zo deed en mammie die dit en dat zei en toen ging tante met haar zus.......Het vreemde is, dat tante haar moeder vroeger helemaal geen mammie noemde, maar moeder of moe geloof ik. Mijn oma was geen "mammie". Na het lange verhaal ging het over haar kleding, ze deed haar rok en onderrok een beetje omhoog en tot mijn verbazing zag ik, dat ze een servet in het pijpje van haar incontinentiepak had gestopt. O, o die tante!
Ik pakte m'n telefoon, omdat ik een whatsappje kreeg en tante viel meteen stil. Ik liet haar via de camera haarzelf zien en daar schoot ze toch van vol. Ach zei ze, terwijl ze over het scherm aaide. En toen, verschrikt tegen mij: dat ben jij toch niet? Ik moest hard lachen en tante ook gelukkig. Ik besloot even op m'n gemak met tante door de gang te gaan wandelen en alle leuke uitdagende dingetjes te bekijken die overal staan en hangen. Ik pingelde wat op de piano, die énorm vals was. Prachtig, zuchtte tante. Ja, ik kan dat allemaal niet. Na een omzwerving over de afdeling wilde tante wel weer naar huis. Ach, ze was een beetje verdrietig toen ik wegging, dat gebeurt niet vaak. Ik zwaaide enthousiast voor de dubbele deuren, maar de aandacht was alweer weg.
Tot donderdag! riep ik, dan kom ik sinterklaas vieren!
Zin in...



Geen opmerkingen:
Een reactie posten