Met dochter naar tante 2

Dochter wilde ook graag weer eens mee naar tante. Op deze grijze novemberochtend vertrokken we, gewapend met cappuchino en espresso met de metro naar zuid. Dochter liet in de metro haar koffie op de grond vallen, wat haar op een opmerking kwam te staan van een gekleurde medemens, die eerst al zijn fiets tegen m'n benen had geramd. Hou je bek man! voegde dochter hem vriendelijk toe en daarna: mamá heb je een doekje? Alsof ik altijd een stapel gele lapjes bij me heb.. De medemens keek ons vuil na, toen we lachend de metro uitstapten. Dochter zat onder de koffievlekken, maar ik stelde haar gerust: dat valt niet op tussen de bewoners. Tante zit tenminste regelmatig onder de vlekken. Het was zéér warm in HD. Tante zat te dommelen aan tafel en een andere bewoner was in haar stoel in slaap gevallen.
Kom, we gaan naar buiten, besloten we. Tante keek me benauwd aan en wilde eerst naar de wc. Ze rende bijna de gang in en ik rende de andere kant uit om Ria te halen. Na de gedane boodschap en het vele coachen van Ria bij het aankleden, reden we weg. Dat was makkelijk met z'n tweeën, nu hoefde ik niet achterwaarts door de deur. O, wat is het koud, bibberde tante als vanouds. We pakten haar goed in en reden het park in. Tante genoot van de mooie verkleurde bomen en de hondjes die we onderweg tegenkwamen.
Ze was vandaag welbespraakter dan anders, we verstonden regelmatig wat ze zei.
Dochter wees de eendjes aan en tante moest erg lachen, toen ze dacht dat de dode blaadjes in de boom vogeltjes waren. Ze klaagde wel steeds over de kou en trok op een gegeven moment haar hele sjaal over haar hoofd, waar ze weer hard om moest lachen. Toch snel eens wanten kopen! Al met al was het heerlijk eens samen met tante te wandelen.
Bij terugkomst kreeg dochter allemaal complimentjes van de bewoners en van tante. Wat een leuke koppies, riep een bewoner ons na.
Samen liepen we naar de metro en ik haalde gelukkig deze keer zonder rennen de sprinter. De hal van het station was al helemaal in kerstsfeer, echt gezellig.