O no....Noro. (geen vrolijke blog)

Na eindelijk hersteld te zijn van een hardnekkig virus reisde ik naar Charlois. Er stond een snijdend koude wind, het leek nog niets op lente. Ik wilde in het restaurant iets lekkers meenemen voor bij de koffie, maar dat was dicht en ging pas om elf uur open. Een tegenvaller.
Toen ik de deur van Coolhaven open wilde doen zag ik dat er een briefje op was geplakt.
                                        "Vermoeden van Norovirus".
Ik schrok er van; ik heb een keer het norovirus gehad, mijn moeder lag na een heupoperatie in het verpleeghuis en daar was een uitbraak. Ondanks de beschermende kleding en mondkapjes kreeg ik het toch te pakken. Ik heb daar héél slechte herinneringen aan.
Ik aarzelde voor de deur. Zou ik het erop wagen? Om onverrichter zake terug te gaan leek me ook niks, ik had nog een paar vraagjes aan Kitty of Ria over de kleding van tante. Ik opende de deur en keek tegen een vrolijke mevrouw H. aan. Geen mondkapjes, geen handschoenen, iedereen was normaal gekleed. Op de woonkamer was een mij onbekende mevrouw aan het werk en tante zat er, met Carola als gezelschap. Mevrouw v.d. V. liep 'ja, ja, ja," mompelend rond, zoals altijd met een glimlach.
Tante had een lichte, veel te lange rok aan, die helemaal onder de vlekken zat. In haar mondhoeken kleefde chocoladepasta. In een onbewaakt moment had ze de boterhammen van Carola opgegeten! De verzorgende vertelde mij, dat Kitty, Ria en Irma ziek waren en dat er een heleboel bewoners ook ziek waren. Ik besloot acuut tante niet aan te raken en de hele tijd m'n handen te wassen.
"Dat is toch niet de rok van mijn tante", toeterde ik over de afdeling," ik ga haar een andere rok aandoen ".Ik zocht in haar kast en vond nog één rok, een zwarte, die schoon was. ik nam tante mee en trok haar de rok aan. Ze probeerde wel mee te helpen, maar veel had ik er niet aan. Terug in de woonkamer was de koffie doorgelopen. De verzorgende ging zelf koffiedrinken, nu was er geen personeel meer in de woonkamer. Carola was aan het huilen, volgens mij was ze niet lekker.
Ik schonk koffie in met een mergpijpje erbij en haalde mevrouw H. op uit de gang. "Dank u wel zuster" zei ze beleefd.
Ik liep naar tante's kamer om een fotoalbum te pakken, maar ik kreeg het laatje van haar kastje niet open. Er bleek een blikje met kerstchocolaatjes klem tussen te zitten. Omdat ik zo aan het prutsen was, viel mij de enorme hoeveelheid stof op, die op de foto's, beeldjes en het Persje van tante lag. Ik pakte een natte handdoek en maakte het schoon, het Persje klopte ik uit.
Omdat ik steeds humeuriger werd van het tegenvallende bezoek, besloot ik weg te gaan. Tante knikkebolde aan tafel.. Ik sprak nog even met een andere verzorgende over de kleding, maar het leverde niets op.

Natuurlijk miste ik de trein! Zo'n dag was het! Ik kocht lunch bij de Broodzaak en ging zitten lezen. En nu aub géén Norovirus!!!!