Toen ik de woonkamer in HD binnenliep vanmorgen, trof me de houding van tante. Ze zat afgewend van de rest van de aanwezigen, haar hand onder haar hoofd en ze keek heel verdrietig. Wat kreeg ze toch een oud koppie! Hallo tante, riep ik vrolijk en gaf haar een knuffel. Ja hallo zeg, wat leuk, zei ze vriendelijk en ze klaarde zienderogen op. Ik pakte een kopje koffie, legde m'n jas weg en ging gezellig naast haar zitten. Ik heb een nieuwe trui voor u meegebracht zei ik, terwijl ik de cognac-kleurige trui tevoorschijn haalde.O fijn, antwoordde ze onzeker, ze wist niet voor wie die trui nou bestemd was. Irma legde de trui opzij, omdat hij nog gemerkt moest worden. Alle kleding van tante gaat met de wasserij mee, ze maakt altijd heel veel vuil.
Ria kwam binnengelopen en begon tegen de zoon van het echtpaar van S. een verhaal, waar ik uit opmaakte, dat haar kleinzoon was geboren. En? vroeg ik, is het een mooi babietje? Gelijk pakte Ria haar telefoon en liet me de foto's zien. Inderdaad een prachtig jongetje. Tante keek even mee en barstte toen in luidkeels gesnik uit. Ik heb ze niet en ik kan ze nooit meer krijgen, riep ze met verstikte stem. Ach die arme schat, ik ging haar troosten en legde even aan Ria uit, dat tante en oom geen kinderen konden krijgen vroeger. Ria deed gauw haar telefoon weg en ik begon ergens anders over.
Maar tante stond ineens op, liep-best wel snel- naar de tafel en begon omstandig van alles en nog wat te vertellen tegen dhr van S. junior, die het geduldig allemaal aanhoorde. Ik ging er even bij zitten en toen begon tante weer te huilen, omdat ze er ineens van overtuigd was, dat haar zus dood was.
Snel haalde ik de ansichtkaart die mijn moeder had gestuurd en liet hem zien. Kijk tante, hier staat het: liefs van je zus. Dus ze is er nog? snikte tante nog na.Tuurlijk, zei ik listig en liet haar een foto van haarzelf zien op m'n telefoon.Mijn tante en m'n moeder lijken sprekend op elkaar, het is een ééneiige tweeling..Is dat ze echt? snikte tante. Ja, zei ik gemeen, dat is Bep. O, gelukkig zuchtte ze, voor even gerustgesteld. We maakten samen nog een wandeling door de gang-niet te ver dat wilde tante niet- en daarna schonk ik wat te drinken in voor tante en vertrok op tijd om de Sprinter van 11.55 uur te halen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten