da BOM

HD=Hanny Dekhuijzen
Op donderdag 3 oktober was er een voorlichtingsavond in HD over de BreinOmgevingsMethodiek, afgekort: de BOM. Ik kwam net iets te laat binnen hijgen, maar kreeg toch een lekker kopje koffie . De avond werd gehouden in het museum van HD, een sfeervolle ruimte, met allerlei voorwerpen uit de 50er en 60er jaren. De introductie werd verzorgd door de manager, die een kort praatje hield en toen het woord gaf aan Marga van Oort die ons rondleidde in "de Wondere Wereld van Dementie". Het was een heel interessante voordracht, die de aandacht goed vasthield.Alles wat er ter sprake kwam werd ook nog eens schematisch op een scherm afgebeeld; heel goed te volgen dus.Na de pauze was er gelegenheid om vragen te stellen en ja daar had je het al: de aanwezigen gingen over hun familieleden praten. Begrijpelijk, maar daar kwam ik niet voor.Om half tien ging ik mijn jas eens aandoen en toen was het zo afgelopen. Ik heb iets geleerd over hoe de hersens (of wat er van over is) van Alzheimerpatiënten werken, wat ze allemaal kwijtraken en hoe je het beste met ze kunt omgaan.Het personeel van HD krijgt hier ook een training in en er wordt veel geobserveerd.Prima allemaal.

Met de opgedane kennis ging ik vandaag op bezoek bij tante. Het was een prachtige herfstdag en mijn plan was koffie en dan een fikse wandeling.Zoals ik geleerd had stormde ik niet meteen naar binnen, maar nam de zijdeur en legde mijn jas en tas in tante's kamer.Ik begroette de bewoners en daarna tante, die met haar rug naar me toe zat.Niet achter de mensen gaan staan praten, adviseerde de BOM. Dus ik ging naast haar staan en gaf haar een knuffel.
Tante maakte tijdens het koffiedrinken met oog- en hoofdgebaren duidelijk dat ze zich aan een mede- bewoner zat te ergeren en zei wel 5 keer "ga je mee?"

Het was zelfs warm buiten en toen we een andere route namen dan anders, kwamen we in een schitterend deel van het park terecht. We genoten allebei met volle teugen.Tegen 12en bracht ik tante weer naar boven, waar ik haar met de hulp van een medebewoner uit de rolstoel hees en aan tafel parkeerde.Deze mevrouw is nog heel goed en adviseerde me, om pantoffels voor tante te kopen, liefst met anti-slipzool. "Want ze trekt constant haar schoenen uit en als ze op haar kousen loopt, kan ze vallen" sprak ze praktisch. "De vloer is hier glad hè". Soms begrijp je niet dat iemand die nog zo verstandig overkomt toch is opgenomen.Ondanks een onzachte aanvaring met een poortje dat maar voor de helft openging op Rotterdam cs haalde ik m'n trein.Volgende week kleren en schoenen voor tante kopen! En ik zie nu op de foto dat ze hoognodig naar de kapper moet.