Ik ging tante bezoeken.Tot mijn schrik was de deur van de woonkamer op slot, de dames keken mij een beetje angstig aan toen ik aan de klink rammelde. Dat had ik tot nu toe nog niet mee gemaakt. Hadden ze straf? Ik moest door het cijferslot en zag meteen tante zitten op "haar" bankje, waar ze met gesloten ogen naar de muziek luisterde. Onder het tafeltje vóór haar lag een stapel verscheurde tijdschriften, een van haar laatste hobby's.
Als vanouds klaarde ze helemaal op toen ze me zag.Ik vond de sfeer op de woonkamer niet gezellig, twee helpenden waren met vakantie, mevrouw S zat alles na te brauwen wat we zeiden, kortom: ik wilde met tante naar buiten.Jas aan, tante in de rolstoel en wegwezen.Tante was helemaal opgetogen en genoot al bij voorbaat van het uitstapje.
In het park gekomen werd tante euforisch over wat er allemaal te zien was: Bómen, éenden, mérels, méerkoeten alles werd aangewezen en uitgebreid bewonderd. Zelfs takjes, bladeren en hondendrollen werden als kleinoden aangewezen:ach, kijk nou toch, die kleintjes, riep tante.Ik merkte wel dat het park niet echt rolstoel vriendelijk was, de toegangen tot de bruggetjes waren vaak traptreden.Tante genoot en zei dat ook steeds:hè, wat geniet ik hiervan!
Toen we terug waren, gingen we op het terras van Hanny Dekhuijzen nog even nagenieten en toen was het alweer etenstijd.
Na een slopende reis met kapotte bovenleidingen en grote omwegen was ik om half vier eindelijk thuis..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten