MDO

Na 4 dagen ontspannen wandelen in de Eiffel, had ik er weer zin in. Ik had gemerkt, dat al het geregel en georganiseer van tantes zaken mijn energie behoorlijk hadden opgeslokt. Maar na 4 dagen een hotelletje, wandelen en lezen was ik weer helemaal de oude.Dinsdag ging ik samen met mijn zus op weg naar Hanny Dekhuijzen voor een zgn MDO bespreking. Tot mijn schande weet ik nog niet wat die afkorting betekent.Dankzij de spoorwegen en het dwaalgedrag van mijn zuster op het Zuidplein kwamen we iets te laat, maar het werd ons niet kwalijk genomen, we kregen koffie en de vergadering begon.
Aanwezig waren de eerst verantwoordelijke van tante en de specialist ouderengeneeskunde (verpleeghuisarts)De bespreking betrof het zorgplan voor tante en een voor een werden de aspecten doorgenomen: het toiletgedrag van tante(dat echt héél rommelig is),de activiteiten voor tante, haar motoriek en haar lichamelijk welzijn.De arts zei,dat ze vermoedde dat tante in het verleden al een hersenbeschadiging had opgelopen, omdat haar spraak heel erg achteruit is gegaan in de loop der jaren en haar motoriek niet. Dat past niet bij elkaar, legde ze uit. We bespraken de mogelijkheid van een scan.
Tante zat, onwetend van dit alles, aan de warme maaltijd. Boontjes, aardappeltjes en een gehaktballetje.Toen we binnenkwamen en tante mij zag en later ook nog mijn zus, was ze helemaal in de gloria. We namen haar mee naar het zitje op het dakterras, want het was lekker zonnig. Tante babbelde honderduit en wees op de wolkjes, de bomen en begroette de aanwezige dames met lunchpauze keer op keer weer met "hallo meisjes".
We eindigden ons "uitstapje" met een bezoek aan de Birckenstock winkel en dat vond ik nou héél toepasselijk.