Pop en pak

 Het regende pijpenstelen toen ik vanmorgen de deur uit ging. Ik had m'n boodschappen trolley meegenomen, omdat ik veel spullen voor tante had aangeschaft. Een hele stapel ondergoed in de vorm van "body's", die helpen tegen plukken en smeren volgens de website. Je hebt echt niet veel fantasie nodig om je voor te stellen wat dat inhoudt, plukken en smeren... Verder had ik éindelijk wanten gekocht en een mooie pop, speciaal voor mensen met Alzheimer. Ik vond de pop zelf heel erg leuk (de hond ook), ze had een schattig gezichtje met wat uitdrukking, zachte haartjes en ze voelde zwaar en zacht aan. Echt lekker om vast te houden.
Door de plensregen liep ik met paraplu naar de trein. Een gedoe met de trolley op de trap, maar ja, echt zwaar was het niet.De metro had een andere dienstregeling: wachten.Eenmaal in zuid was het gelukkig droog. Ik was heel benieuwd naar de reactie van tante op het zien van de pop. Eerst bekeken Kitty en ik de pakken voor tante. Ze leken groot, maar die krompen natuurlijk nog bij de wasserij, het was 100% katoen. Toen de pop uit de tas. O, o wat vond tante dat mooi.
Allereerst probeerde ze of ze de voetjes op kon eten, ze stak tenminste de teentjes in haar mond.

Nou leken ze ook wel wat op marsepein van het varken...Daarna volgde er een heel verhaal, maar ik zag wel dat tante de pop héél mooi vond. Ik ging naast haar zitten met koffie en liet de armpjes van de pop heen en weer bewegen op de muziek. "Wat doe je nou" schreeuwde tante geschrokken, "dat moet je niet doen hoor!" Ik kreeg een preek, zo behandel je een klein kindje niet, begreep ik er uit. Tante nam de pop op van de tafel en zette haar ver weg, op de grond tussen twee stoelen in.Zo, die was veilig. Tante ging er gebogen overheen staan en maar praten. Ik haalde een wandelwagentje uit de gang en zette daar de pop in, maar dat vond tante maar zozo. Ok dan, terwijl ik bijna de kerstboom omgooide zette ik pop in een stoel neer. Ik wilde haar nog oppakken, maar néé, zei tante streng, afblijven. Ze pakte me bij m'n arm en ging uitleggen hoe je nou met zo'n klein kindje om moest gaan, tenminste, daar leek het op. Het echtpaar was inmiddels gearriveerd met hun zoon. De pop werd bewonderd en weer snel teruggezet, want tante waakte erover. Ik vroeg Irma, die héérlijke luchten produceerde in de keuken(gebakken ui, hmmm) of ze de pop weg wilde zetten als het teveel werd voor tante. Kitty ging pauze houden en ik ging weg om de trein te halen van 12.25. Tante had geen tijd om gedag te zeggen, zo druk stond ze bij de tafel te praten. Tot maandag, riep ik naar Irma, want zij doet ook mee met het kerstzingen.

http://webwinkel.eelkeverschuur.nl/  Hier kunnen de poppen besteld worden.