met dochter naar tante

Vandaag ging ik samen met mijn dochter naar tante.Helaas had de NS weer een trein kapot gemaakt, dus we waren erg laat.De bewoners zaten al te smullen van hun warme maaltijd.Vier dames zaten gezellig aan tafel, een mevrouw zat bokkig in een stoel vlakbij de deur (ik ga zo naar huis, zei ze boos) De andere twee dames lagen in bed, deze dames zijn wat zwakker en hebben niet altijd meer genoeg energie om op te staan, aan te kleden etc.vertelde een verzorgende me.
Met mijn dochter ging ik de spullen voor tante uitpakken:een paar zomerschoenen, een geborduurd schilderij,een beeldje van een hondje, cd's van Wim Sonneveld en André van Duin.Het schilderij trok bij Starbucks, waar we koffiedronken, de aandacht van 2 beschààfde dàmes, die beweerden dat borduren weer helemaal trendy was. O, jéé...Hete aardappel, zei mijn dochter.
De maaltijd was afgelopen, de vla met slagroom op en tante ging op haar favoriete bankje zitten. Toen zag ze me pas, ach, dan kijkt ze toch altijd zó blij!Na een lang en ingewikkeld gesprek dat voornamelijk ging over de wandeling die ze had gemaakt,besloten we dat het tijd werd om op te stappen. Ik ging even een van de andere dames een hand geven(die kreeg ik met moeite terug) en tante ontfermde zich over m'n dochter, waar ze tegen zei: wat ben jij een móóierd! Ja, de een is nou eenmaal mooier dan de ander, maar jij bent zo mooi.
Mijn dochter wilde binnenkort graag wéér mee......