ik bezoek mijn tante, die een gevorderde staat van Alzheimer heeft, in het verpleeghuis Hannie Dekhuijzen.
woensdag 24 april 2013
de pedicure
Gisteren kwam de pedicure om de voeten van tante onder handen te nemen.
Dat zorgde voor verwarring, waardoor tante een hoop onzin zinnen achterelkaar produceerde.
Ze vroeg aan mij: Is dat jouw dochter?Ik heb dat meissie nog nooit gezien,wat komt ze ineens doen?
Ondertussen probeerde ik, klimmend over de apparaten van de pedicure, de boodschappen uit te pakken, de aardbeien te wassen en een van de verzorgenden te woord te staan.De pedicure adviseerde om tante andere slippers te laten dragen, omdat deze likdoorns en eelt veroorzaakten.
Ik haalde de 4 paar slippers uit de kast die tante écht niet aan wilde.We kozen één paar uit, dat tante resoluut onder de tafel schoof: nee, die wil ik niet, ik wil míjn slippers.Na veel 5en en 6en haalde ik de oude slippers maar weer te voorschijn, die ze dankbaar aantrok.
Toen de rust was weergekeerd, gingen we aardbeien eten, maar tante vond ze "koud". Dat kan ook zuur betekenen, trouwens..Ik verorberde een half pond aardbeien. Ik zette een cd van André van Duin op en ging de badkamer dweilen, die stonk naar de urine.Mijn tante woont "zelfstandig", omdat ze niet opgenomen wil worden, maar ze weet niet meer hoe de wc werkt.We proberen incontinentie broekjes, maar die trekt ze soms uit en de verzorgenden komen ze óveral tegen.
Ik bakte voor mijn tante drie-in-de-pan, die ze lekker vond, deed de afwas en praatte nog wat na over de mensen die beneden liepen (kinderen volgens tante) en vertrok na een dikke knuffel weer huiswaarts.Benieuwd wat we de volgende keer weer aantreffen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten